Postać Jana Pawła Wielkiego

Urodził się 18 maja 1920 roku w  Wadowicach w rodzinie Wojtyłów. Po ukończeniu wadowickiego gimnazjum rozpoczął studia  na Uniwersytecie Jagiellońskim
w Krakowie, które zostały przerwane wybuchem wojny.

W czasie okupacji pracował jako robotnik w kamieniołomach w Zakrzówku i fabryce „Solvay” w Krakowie. Do połowy 1943r. był związany z konspiracyjnym Teatrem Rapsodycznym. W 1942r. rozpoczął studia na tajnym Wydziale Teologicznym UJ
i ukończył je po wojnie(w 1946r.).Święcenia kapłańskie otrzymał w 1946r, z rąk kardynała Adama Sapiehy. Do 1948r. odbywał studia na Papieskim Uniwersytecie Dominikańskim w Rzymie, a w 1953r. obronił rozprawę habilitacyjną na UJ, po czym podjął wykłady z katolickiej etyki społecznej i filozoficznej w Krakowskim Seminarium Duchowym oraz na KUL. Sakrię  biskupią otrzymał w 1958 roku. W 1964r. został  arcybiskupem krakowskim, a w 1967r. kardynałem. Brał aktywny udział w Soborze Watykańskim II. Po śmierci Jana  Pawła I, 16 października 1978 roku został wybrany na papieża i przyjął imię Jan Paweł II. Jest pierwszym od  455 lat papieżem nie-Włochem
i pierwszym Polakiem na Stolicy Piotrowej.

Podczas swojego niezwykłego pontyfikatu staje się niekwestionowanym autorytetem moralnym na całym  świecie. W czasie swoich licznych pielgrzymek zawsze występuje jako obrońca praw człowieka, wzywa do zaniechania przemocy i zachowania pokoju. Broni słabszych, sławiąc  zarazem dobre imię Polski na całym świecie. Odwiedził większość krajów świata – z tej racji zwany jest „papieżem-pielgrzymem”(ponad 80 podróży duszpasterskich). W 1981r. podczas audiencji generalnej na placu św. Piotra miał miejsce zamach na życie Ojca Świętego.

W Polsce Jan Paweł II składał wizytę kilkakrotnie w latach: 1979, 1983, 1987,1991,1997 oraz w 1999 roku. Na ołtarze wyniósł dotychczas  37 Polaków (w tym 7 świętych).